انواع گریپ تنیس

 

 

جایی که شما دست خود را روی یکی از اضلاع دسته هشت ضلعی راکت قرار می‌دهید را گرفتن گریپ می‌نامیم که تاثیر زیادی روی هر ضربه که به توپ می‌زنید دارد. گریپ شما مستقیما روی زاویه صفحه راکت تاثیر می‌گذارد؛ جایی که توپ قرار است به آن قسمت از راکت شما برخورد کند که در سرعت، اسپین و کنترل ضربات تاثیر خواهد گذاشت. سختی گرفتن گریپ در انتخاب کردن گریپ مناسب برای هر ضربه است. راه‌های مختلفی برای طرز گرفتن هر گریپ وجود دارد، ولی ساده‌ترین آن‌ها استفاده از استخوان مبنای انگشت اشاره به عنوان مرجع است.

نکته: در هر گریپ، استخوان مبنای انگشت اشاره و قسمت نرم دست (Heel Pad) هر دو باید روی یک ضلع مشخص از هشت ضلعی دسته راکت قرار بگیرند.

گریپ کنتیننتال (Continental Grip) :

پرکاربردترین گریپ ورزش تنیس، گریپ کنتیننتال می‌باشد. در قدیم از گریپ کنتیننتال برای زدن تمام ضربات استفاده می‌شد. از این گریپ در موارد زیر می‌توان استفاده کرد :
سرویس، والی، اسمش، اسلایس و ضربات دفاعی (برای رد کردن توپ)

برای گرفتن این گریپ، استخوان مبنای انگشت اشاره (به‌همراه قسمت نرم دست) را روی ضلع 2 دسته راکت قرار دهید و راکت را بگیرید (برای راست دست ها) و چپ دست‌ها باید ضلع قرینه (ضلع 8) را مد نظر قرار دهند.

 

 

 

گریپ فورهند ایسترن (Eastern Forehand Grip) :

دست خود را روی زه راکت قرار دهید و آن را به طرف دسته راکت پایین بکشید، اکنون گریپ فورهند ایسترن را گرفته‌اید. راه منطقی‌تر این است که گریپ کنتیننتال رو بگیرید و دست خود را در جهت عقربه‌های ساعت (برای چپ دست ها خلاف جهت عقربه های ساعت) بچرخانید تا استخوان مبنای انگشت اشاره روی طرف راست دسته راکت (ضلع 3) قرار بگیرد.

 

 

 

گریپ فورهند سمی وسترن (Semi-Western Forehand Grip) :

اگر استخوان مبنای انگشت اشاره خود را از فورهند ایسترن در جهت عقربه‌های ساعت به اندازه یک ضلع جابه‌جا کنید (ضلع 4 برای راست دست‌ها) آن‌گاه به گریپ فورهند سمی وسترن خواهید رسید. این گریپ رایج‌ترین گریپ برای زدن فورهند اغلب بازیکنان تنیس می‌باشد که مربی‌های حرفه‌ای شاگردان خود را به استفاده از این گریپ تشویق می‌کنند.

 

 

 

گریپ فورهند وسترن (Western Forehand Grip) :

اگراستخوان مبنای انگشت اشاره خود رااز گریپ سمی وسترن به اندازه یک ضلع در جهت عقربه‌های ساعت حرکت دهید (ضلع 5) به گریپ فورهند وسترن می‌رسید. اگر از بالا به دسته راکت خود نگاه کنید، استخوان ذکر شده باید در پایین ترین قسمت دسته راکت قرار داشته باشد. متخصصین زمین‌های خاکی و کسانی که تاپ اسپین قوی دارند از این گریپ استفاده می‌کنند.

 

 

 

 

گریپ بکهند ایسترن (Eastern Backhand Grip) :

اگر استخوان مبنای انگشت اشاره خود رااز گریپ کنتیننتال در خلاف جهت عقربه های ساعت یک ضلع جا به‌جا کنید، (روی ضلع 1) به گریپ بکهند ایسترن می‌رسید. این رایج‌ترین گریپ برای بازیکنانی است که بکهند تک دست می‌زنند.

 

 

 

 

در حقیقت، هیچ گریپ کاملی وجود ندارد که هر یک از آن‌ها مزایا و معایب خود رو دارند و هر بازیکن تنیس می‌تواند به صورت سلیقه‌ای با هر نوع گریپ که راحت‌تر است بازی کند و هیچ اجباری در انتخاب آن‌ها وجود ندارد. به‌عنوان مثال راجر فدرر بازیکن اسطوره‌ای تنیس برای زدن ضربات فورهند از گریپ ایسترن استفاده می‌کند ولی رافائل نادال و نواک جوکوویچ از گریپ سمی وسترن استفاده می‌کنند.